(Бронзена планина, Радован Павловски)

Решивме да одиме накај Козјак. Тргнавме јас и брат ми од сабајле во 5ч 30мин од улица Рокомија која се наогја во Бутел 2, пошто таму живееме. Преку Железара стигнавме на патот кај што е ФОН универзитетот. Така продолживме да возиме кај што не води патот и стигнавме до местото кај што се разделува на два дела: лево за накај Драчево а десно за накај други села. Тогаш завртевме десно и продолживме право по патот. Почнаа да фаќаат малце угорници и дојдовме до патот кој се дели на два дела: Десно (удолница) за накај Долно и Горно Соње а лево за накај ХЕЦ Козјак. Продолживме лево. Патот започна со мали успони кој изгледаа како на право а потоа следеше успон долг околу 10 км кој не беше голем околу 5%. После тој искачен успон дојдовме на една рамнина каде што можеше да се види езерото на ХЕЦ Козјак.

Дали си ти политичар, преставик на локална и регионална власт, креирач на политика од министерство, советник за велосипедизам? Заинтересиран си за да го подобриш квалитетот на вашата политика за велосипедизам? Тогаш овој меѓународен BYPAD семинар е местото да бидеш ти!

Сите оние неверници, почнувајќи од нашиот град па се до луѓето од Олимпискиот Комитет на Македонија кои помислија дека Јоже Јованов по неостварениот сон наречен Пекинг ќе падне во некаква незаинтересираност за возењето на велосипед, мораме да ги разочараме, притоа потсетувајќи ги дека самите се излажале.